FamPeeters

Our family vacation blog

FamPeeters header image

Leaving ‘home’, to go HOME!

August 26th, 2014 · No Comments

Vannacht echt verschrikkelijk geslapen. De reiskriebels zijn alweer flink aan het kriebelen geslagen en daarbij hielpen de vreemde geluiden naast me ook niet al te best mee voor een goede nachtrust!Maar ik kan in de auto vast nog wel even mijn ogen dicht laten vallen, dus nam de geluiden naast me maar even voor lief. Voor de zekerheid hadden we gisteren een wekker gezet, is niet veel voorgekomen deze vakantie. Meestal zijn we wel op tijd wakker, maar je zult het anders net zien.

De laatste dingen moesten nog even in de koffers gestopt worden. De koffers zijn allemaal netjes onder het maximale gewicht. En nu alles echt ingepakt was, konden ook de sloten aan de koffers en de kofferriemen eromheen.Tijd voor de volgende uitdaging, past ook alles in de auto? Het was even passen en meten, maar we hebben alles in de auto weten te krijgen. En… De kinderen kunnen ook nog zitten!

DSC_3223

 

Rond 9 uur hebben we de deur van ons tijdelijke townhouse achter ons dicht getrokken en zijn op weg gegaan naar Atlanta. Dat is nog wel even een stukje rijden, maar we hebben alle tijd.

IMG_4775

Gelukkig kwam Cesco er bij tijds achter dat de routeplanner niet goed ingesteld stond. Hij stond om vage rede ineens op snelwegen vermijden ingesteld. Niet handig dus, maar gelukkig snel verholpen. Scheelde maar slechts zo’n 2,5 uur in reistijd!

De reis naar Atlanta verliep best voorspoedig. Onderweg ons nog laten verleiden om even bij de Dunkin Donuts te stoppen. Nog even een keertje heel Amerikaans doen!Even na één uur reden we de staat Florida uit en waren we in de staat Georgia. Bij het visitorscenter even onze benen gestrekt en verder op weg naar Atlanta gegaan.

IMG_4778

In Georgia staan echt enorm veel reclameborden langs de weg. Peaches, pecan noten, strippers, eten, overnachtingen… Ze willen het allemaal aan de voorbijgangers aanprijzen!

IMG_4789 IMG_4790

Het reizen verliep eigenlijk plezieriger dan op de heenreis. Het weer zat mee (wel veel wind) en dat de autostoelen lekkerder zitten… Heeft ook absoluut meegeteld!

IMG_4781IMG_4783

Rond vijf uur kwamen we aan op de luchthaven van Atlanta, veel te vroeg want we vertrekken pas rond half elf vanavond. Maar we hadden onderweg al afgesproken dat we de auto even in de garage zouden parkeren en de bagage alvast in zouden gaan checken. Als dit gebeurd was zouden we, buiten de luchthaven, een restaurant op zoeken om te eten. Dat leek ons een stuk prettiger dan al die tijd op de luchthaven te moeten wachten (en eten).

Het bagage inchecken ging een stuk gemakkelijker dan we van te voren dachten. Er was een bagage drop-off. en incheckbalie IN de parkeergarage. Dus ipv met de koffers slepen, hoefden we alleen maar: de auto aan de overkant van de balie te parkeren. De koffers uit de auto te laden. De koffers naar de overkant te schuiven. Inchecken en instapkaarten uit laten printen. Record gevestigd, dit is ons nog nooit zo snel gelukt!

Nu een goed restaurant zoeken, dat werd TGI Fridays. Cesco had nog punten op zijn TGI card staan die hij in kon leveren. Scheelde weer leuk op de rekening.
Het eten smaakte weer erg goed en… deze keer kregen we WEL de nacho’s met salsa saus. Die kreeg je als je kaarthouder bent, maar op de een of andere manier ging dit steeds mis.

IMG_4792

Na het eten zijn we terug naar de luchthaven gegaan om de auto in te leveren. Het inleveren ging, ook deze keer weer, zonder problemen. Met een shuttlebus zijn we naar de International Terminal gebracht. Bij de gate (F3) moesten we nog even wachten tot het boarden begon. Boarden verliep niet helemaal lekker, eerder erg rommelig. Maar goed… als we het vliegtuig maar in kwamen!

IMG_4797IMG_4798

We zaten, net als op de heenreis, weer op een rijtje. Samantha, Geordi en ik aan de raam kant, dan het gangpad en daar zat Cesco.
Pal voor me kwam een grote zeer brede meneer zitten die 2 stoelen nodig had… stoelleuning zat gelijk een centimeter of 10 verder naar achteren. GREAT, not!
Iets later dan gepland gingen we de lucht in, nu waren we echt op weg naar huis.
Waar ik al bang voor was gebeurde, in de lucht zette de man voor me zijn stoelleuning verder naar achteren en ik zat gewoonweg klem. Kon mijn benen bijna niet kwijt. Had kunnen wisselen van plek met Geordi of Samantha. Maar Geordi moet minstens 20x p**sen en Sam heeft vrijwel net zulke lange benen als ik. Dus ruilen was geen optie.
Het eten wat voorbij kwam, heb ik voorbij laten gaan. Had er echt geen trek in. En als ik zo eens bij Samantha keek… miste ik er ook niet veel aan.
Wonder bij wonder toch nog wel wat kunnen slapen in het vliegtuig, tot de meneer voor me (ja hij weer…) nogal luidruchtig begon te hoesten. Heb daarna ook geen oog meer dicht gedaan.
Samantha beweerde helemaal niet geslapen te hebben, nou… die lag een tijd lang toch echt als een prinsesje naast me te slapen. En Geordi, ondanks dat hij zichzelf dubbelgeklapt had, had hij volgens eigen zeggen heerlijk geslapen!

DSCF8430

Toen het ontbijt geserveerd werd maar even, via de stewardess, gevraagd of de meneer voor mij zijn stoel even rechtop zetten kon. Anders had ik ook niet eens normaal kunnen eten. Gelukkig stoel rechtop, strekstrekstrek gelijk even de benen weer strekken. Ontbijt was, als je de eier prut niet meerekende, wel aardig.
Huis kwam steeds dichter en dichterbij, al was er buiten weinig te zien omdat het bewolkt was.
Rond 12:35 landde we op Nederlandse bodem. En omdat we op de Polderbaan landde, moesten we nog zo’n 15 minuten naar de gate taxiën.
Eenmaal aan de gate konden we nog best vrij snel uitstappen. Even pittig doorlopen zodat we niet zo lang hoefden te wachten bij de paspoort controle. En daarna was het wachten op de koffers.
Maar toen de band eenmaal ging draaien, waren ook deze zo bij elkaar verzameld!
Er was bij de deur totaal geen controle, dus ook dat was weer lekker. Volgens Cesco kwam dit doordat er ook een vliegtuig uit Azië geland was en de douane deze altijd héél graag controleert vanwege elektronica!
Nu snel naar de auto toe, deze stond al keurig op ons te wachten. Inladen was weer de volgende uitdaging, maar we kregen alles in de auto en paste er zelf ook nog in!

En dan zijn we weer thuis, eigen bank, eigen bed! Nu alleen de koffers nog uitpakken en alles weer opruimen. Maar we kunnen ook aan deze vakantie.

Categories: Orlando 2014

Tags: